Wytrzymałość materiałów i wymiarowanie
Profile: obliczanie momentu bezwładności i wskaźnika wytrzymałości
Wybierz przekrój i wprowadź jego wymiary, aby obliczyć geometryczne momenty bezwładności, sprężyste wskaźniki wytrzymałości, pole i promienie bezwładności. Oś x jest pozioma, a y pionowa; obie przechodzą przez środek ciężkości G. Profile są idealizowane bez wyokrągleń i zaokrągleń. Przed użyciem wyników sprawdź warunki geometryczne z tabeli; nie wszystkie są kontrolowane automatycznie. Dla kątownika L wskaźniki względem x i y nie wystarczają do obliczenia naprężeń zginających.
Dane do obliczeń
Schemat
Właściwości przekroju
Szczegóły obliczeń
Obliczenia rozpoczynają się od pola oraz, dla U, T i L, położenia G. Geometryczne momenty bezwładności są następnie odnoszone do osi centralnych i przeliczane na wskaźniki skrajnych włókien oraz promienie bezwładności. Karty zachowują wartości niezaokrąglone podczas obliczeń. Wyniki mają sens wyłącznie dla poprawnej geometrii; wyświetlona liczba nie dowodzi jej poprawności.
02 · Geometryczny moment bezwładności względem x (Iₓ)
03 · Geometryczny moment bezwładności względem y (Iᵧ)
04 · Sprężysty wskaźnik wytrzymałości względem x (Wₓ)
05 · Sprężysty wskaźnik wytrzymałości względem y (Wᵧ)
06 · Promień bezwładności względem x (rₓ)
07 · Promień bezwładności względem y (rᵧ)
Co opisują te właściwości przekroju?
Geometryczny moment bezwładności opisuje rozkład pola względem osi: części bardziej odległe od tej osi wnoszą większy wkład. Iₓ dotyczy osi poziomej i pionowej odległości od G; Iᵧ dotyczy osi pionowej i poziomej odległości od G. Wielkości te mają wymiar długości do czwartej potęgi. Nie są to masowe momenty bezwładności i nie wymagają ani masy, ani gęstości.
Sprężysty wskaźnik wytrzymałości jest stosunkiem geometrycznego momentu bezwładności do odległości skrajnego włókna od rozpatrywanej osi. Ma wymiar długości do trzeciej potęgi. Góra i dół mogą więc mieć różne wskaźniki, podobnie jak strona lewa i prawa. Określenia góra, dół, lewo i prawo identyfikują włókna geometryczne bez przesądzania o znaku naprężenia.
Pole A obejmuje wyłącznie materiał. Promień bezwładności wyraża rozkład tego pola względem osi w postaci długości. Nie jest ani promieniem wyokrąglenia, ani promieniem zewnętrznym profilu.
Dla jednorodnego przekroju o stałej gęstości środek ciężkości pokrywa się z geometrycznym środkiem pola. Układ określający położenie G zaczyna się w dolnym lewym narożu obrysu zewnętrznego: xG mierzy się w prawo, a yG w górę. Osie obliczeniowe x i y są równoległe do boków i przechodzą przez G, nie przez ten narożnik. Dla przekrojów symetrycznych G znajduje się w środku; dla U, T i L wyświetlane są obie jego współrzędne.
Przyjęta orientacja: I/H z wyśrodkowanym środnikiem i identycznymi półkami; U otwarte w prawo ze środnikiem po lewej; T z górną półką i wyśrodkowanym środnikiem; L z pionowym ramieniem po lewej i poziomym ramieniem na dole. Rury mają wyśrodkowany otwór i stałą grubość ścianki. Inna orientacja montażu wymaga ponownej interpretacji osi i skrajnych włókien.
Wzory i symbole
Wyrażenia wyprowadzono z prostokątów lub kół oraz twierdzenia Huygensa–Steinera. Składniki przeniesienia odnoszą się do tego samego środka G. Dla rur okrągłej i prostokątnej wyrażenia zapisano w postaci algebraicznie równoważnej odjęciu wewnętrznego otworu. Ilorazy i pierwiastki promieni bezwładności rozwinięto bezpośrednio w funkcji wymiarów.
Prostokąt pełny
Prostokąt pełny; osie przechodzą przez środek szerokości i wysokości.
Prostokąt pełny; osie przechodzą przez środek szerokości i wysokości.
Ten sam wskaźnik wytrzymałości dla włókien górnego i dolnego, jednakowo oddalonych od osi x.
Ten sam wskaźnik wytrzymałości dla włókien lewego i prawego, jednakowo oddalonych od osi y.
Prostokąt pełny; osie przechodzą przez środek szerokości i wysokości.
Pierwiastek kwadratowy ze stosunku geometrycznego momentu bezwładności do pola, dla tej samej osi.
Pierwiastek kwadratowy ze stosunku geometrycznego momentu bezwładności do pola, dla tej samej osi.
Koło pełne
Pełne koło; każda średnica jest osią główną, a oba kierunki mają te same właściwości.
Pełne koło; każda średnica jest osią główną, a oba kierunki mają te same właściwości.
Ten sam wskaźnik wytrzymałości dla włókien górnego i dolnego, jednakowo oddalonych od osi x.
Ten sam wskaźnik wytrzymałości dla włókien lewego i prawego, jednakowo oddalonych od osi y.
Pełne koło; każda średnica jest osią główną, a oba kierunki mają te same właściwości.
Pierwiastek kwadratowy ze stosunku geometrycznego momentu bezwładności do pola, dla tej samej osi.
Pierwiastek kwadratowy ze stosunku geometrycznego momentu bezwładności do pola, dla tej samej osi.
Rura okrągła
Pierścień współśrodkowy; średnica wewnętrzna jest równa średnicy zewnętrznej pomniejszonej o dwie grubości ścianki.
Pierścień współśrodkowy; średnica wewnętrzna jest równa średnicy zewnętrznej pomniejszonej o dwie grubości ścianki.
Ten sam wskaźnik wytrzymałości dla włókien górnego i dolnego, jednakowo oddalonych od osi x.
Ten sam wskaźnik wytrzymałości dla włókien lewego i prawego, jednakowo oddalonych od osi y.
Pierścień współśrodkowy; średnica wewnętrzna jest równa średnicy zewnętrznej pomniejszonej o dwie grubości ścianki.
Pierwiastek kwadratowy ze stosunku geometrycznego momentu bezwładności do pola, dla tej samej osi.
Pierwiastek kwadratowy ze stosunku geometrycznego momentu bezwładności do pola, dla tej samej osi.
Rura prostokątna
Rura o ostrych narożach; ścianki są rozkładane bez nakładania się.
Rura o ostrych narożach; ścianki są rozkładane bez nakładania się.
Ten sam wskaźnik wytrzymałości dla włókien górnego i dolnego, jednakowo oddalonych od osi x.
Ten sam wskaźnik wytrzymałości dla włókien lewego i prawego, jednakowo oddalonych od osi y.
Rura o ostrych narożach; ścianki są rozkładane bez nakładania się.
Pierwiastek kwadratowy ze stosunku geometrycznego momentu bezwładności do pola, dla tej samej osi.
Pierwiastek kwadratowy ze stosunku geometrycznego momentu bezwładności do pola, dla tej samej osi.
Profil I/H
Dwie identyczne półki i środkowy środnik o wysokości w świetle równej H pomniejszonej o dwie grubości półki.
Dwie identyczne półki i środkowy środnik o wysokości w świetle równej H pomniejszonej o dwie grubości półki.
Ten sam wskaźnik wytrzymałości dla włókien górnego i dolnego, jednakowo oddalonych od osi x.
Ten sam wskaźnik wytrzymałości dla włókien lewego i prawego, jednakowo oddalonych od osi y.
Dwie identyczne półki i środkowy środnik o wysokości w świetle równej H pomniejszonej o dwie grubości półki.
Pierwiastek kwadratowy ze stosunku geometrycznego momentu bezwładności do pola, dla tej samej osi.
Pierwiastek kwadratowy ze stosunku geometrycznego momentu bezwładności do pola, dla tej samej osi.
Profil U
Dwie półki i środnik po lewej; poziome składniki przeniesienia są uwzględnione w momencie względem y.
Dwie półki i środnik po lewej; poziome składniki przeniesienia są uwzględnione w momencie względem y.
Ten sam wskaźnik wytrzymałości dla włókien górnego i dolnego, jednakowo oddalonych od osi x.
Stosunek geometrycznego momentu bezwładności względem y do odległości od g do lewej krawędzi.
Stosunek geometrycznego momentu bezwładności względem y do odległości od g do prawej krawędzi.
Dwie półki i środnik po lewej; poziome składniki przeniesienia są uwzględnione w momencie względem y.
Pierwiastek kwadratowy ze stosunku geometrycznego momentu bezwładności do pola, dla tej samej osi.
Pierwiastek kwadratowy ze stosunku geometrycznego momentu bezwładności do pola, dla tej samej osi.
Środek ciężkości pól składowych; początek w dolnym lewym narożu obrysu.
Środek ciężkości pól składowych; początek w dolnym lewym narożu obrysu.
Profil T
Górna półka i środkowy środnik; pionowy składnik przeniesienia uwzględnia przesunięcie G.
Górna półka i środkowy środnik; pionowy składnik przeniesienia uwzględnia przesunięcie G.
Stosunek geometrycznego momentu bezwładności względem x do odległości od g do górnej krawędzi.
Stosunek geometrycznego momentu bezwładności względem x do odległości od g do dolnej krawędzi.
Ten sam wskaźnik wytrzymałości dla włókien lewego i prawego, jednakowo oddalonych od osi y.
Górna półka i środkowy środnik; pionowy składnik przeniesienia uwzględnia przesunięcie G.
Pierwiastek kwadratowy ze stosunku geometrycznego momentu bezwładności do pola, dla tej samej osi.
Pierwiastek kwadratowy ze stosunku geometrycznego momentu bezwładności do pola, dla tej samej osi.
Środek ciężkości pól składowych; początek w dolnym lewym narożu obrysu.
Środek ciężkości pól składowych; początek w dolnym lewym narożu obrysu.
Kątownik L
Pełne ramię pionowe i wystająca część ramienia poziomego, liczone tylko raz; x i y nie są osiami głównymi.
Pełne ramię pionowe i wystająca część ramienia poziomego, liczone tylko raz; x i y nie są osiami głównymi.
Stosunek geometrycznego momentu bezwładności względem x do odległości od g do górnej krawędzi. Jest to wyłącznie stosunek geometryczny: zginanie względem x lub y pozostaje sprzężone.
Stosunek geometrycznego momentu bezwładności względem x do odległości od g do dolnej krawędzi. Jest to wyłącznie stosunek geometryczny: zginanie względem x lub y pozostaje sprzężone.
Stosunek geometrycznego momentu bezwładności względem y do odległości od g do lewej krawędzi. Jest to wyłącznie stosunek geometryczny: zginanie względem x lub y pozostaje sprzężone.
Stosunek geometrycznego momentu bezwładności względem y do odległości od g do prawej krawędzi. Jest to wyłącznie stosunek geometryczny: zginanie względem x lub y pozostaje sprzężone.
Pełne ramię pionowe i wystająca część ramienia poziomego, liczone tylko raz; x i y nie są osiami głównymi.
Pierwiastek kwadratowy ze stosunku geometrycznego momentu bezwładności do pola, dla tej samej osi.
Pierwiastek kwadratowy ze stosunku geometrycznego momentu bezwładności do pola, dla tej samej osi.
Środek ciężkości pól składowych; początek w dolnym lewym narożu obrysu.
Środek ciężkości pól składowych; początek w dolnym lewym narożu obrysu.
Pełne ramię pionowe i wystająca część ramienia poziomego, liczone tylko raz; x i y nie są osiami głównymi.
- b, h: pozioma szerokość i pionowa wysokość pełnego prostokąta, w m (SI) lub mm.
- B, H: zewnętrzne wymiary poziomy i pionowy profili o prostokątnych ściankach, w m (SI) lub mm.
- D: średnica pełnego koła lub średnica zewnętrzna rury okrągłej, w m (SI) lub mm.
- e: promieniowa grubość rury okrągłej lub stała grubość ścianek rury prostokątnej i kątownika, w m (SI) lub mm.
- tw: grubość środnika, w m (SI) lub mm.
- tf: grubość każdej występującej półki, w m (SI) lub mm.
- G: środek ciężkości przekroju, geometryczny punkt odniesienia bez własnej jednostki.
- xG, yG: odległości od G do zewnętrznych krawędzi lewej i dolnej, w m (SI) lub mm.
- x, y: osie centralne, odpowiednio pozioma w prawo i pionowa w górę; współrzędne na tych osiach są w m (SI) lub mm.
- A: pole materiału przekroju, w (SI) lub .
- Iₓ, Iᵧ: geometryczne momenty bezwładności względem x i y, w (SI) lub .
- Wₓ, Wᵧ: sprężyste wskaźniki wytrzymałości, gdy dwa przeciwległe włókna są w tej samej odległości od osi, w (SI) lub ; jest to właściwość geometryczna przekroju.
- Wₓ,haut i Wₓ,bas: wskaźniki związane z górną i dolną krawędzią, w (SI) lub .
- Wᵧ,gauche i Wᵧ,droite: wskaźniki związane z lewą i prawą krawędzią, w (SI) lub .
- rₓ, rᵧ: promienie bezwładności dla tych samych osi, w m (SI) lub mm.
- Iₓᵧ: centralny moment dewiacji kątownika, w (SI) lub , zgodnie z konwencją całki z iloczynu współrzędnych względem G, bez dodanego znaku minus.
- π: stała koła, bezwymiarowa.
Dopuszczalne wymiary i orientacja
Uwzględniono wszystkie osiem kształtów geometrycznych dostępnych w kalkulatorze: prostokąt, koło, dwa profile zamknięte, I/H, U, T i L. Wymiary opisują kształty idealne; tabela nie podaje właściwości z katalogu profili handlowych.
| Profil | Warunki ścisłe | Model geometryczny |
|---|---|---|
| Prostokąt pełny | b > 0 ; h > 0 | Przekrój pełny, b poziomo i h pionowo. |
| Koło pełne | D > 0 | Pełne koło; D oznacza średnicę. |
| Rura okrągła | D > 0 ; 0 < 2e < D | Współśrodkowy otwór o ściśle dodatniej średnicy D − 2e. |
| Rura prostokątna | B > 0 ; H > 0 ; e > 0 ; 2e < min(B, H) | Wyśrodkowany otwór o wymiarach B − 2e i H − 2e. |
| Profil I/H | B > 0 ; H > 0 ; 0 < tw < B ; 0 < 2tf < H | Środnik pośrodku, dwie półki o tej samej szerokości i grubości. |
| Profil U | B > 0 ; H > 0 ; 0 < tw < B ; 0 < 2tf < H | Środnik po lewej, otwarcie po prawej, identyczne półki. |
| Profil T | B > 0 ; H > 0 ; 0 < tw < B ; 0 < tf < H | Jedna półka u góry i wyśrodkowany środnik poniżej. |
| Kątownik L | B > 0 ; H > 0 ; 0 < e < min(B, H) | Ramię pionowe po lewej i ramię poziome na dole. |
Kalkulator przelicza jednostki, a następnie sprawdza, czy wymiary są skończone i ściśle dodatnie oraz czy spełniają ostre nierówności z tabeli dla wybranego przekroju. Grubość osiągająca wskazaną granicę blokuje wyniki do czasu poprawienia danych. Kontrole dotyczą geometrii idealizowanej, a nie wytrzymałości ani stateczności rzeczywistego profilu. Engineering Statics objaśnia proste kształty i ich składanie. Engineering Statics — Moments of Inertia of Common Shapes, rozdział 10.2 ; Engineering Statics — Composite Shapes, rozdział 10.4.
Którego wskaźnika wytrzymałości użyć dla danego włókna?
Symetria decyduje o tym, czy odległości do obu skrajnych włókien są jednakowe. Duży geometryczny moment bezwładności sam w sobie nie oznacza dopuszczalnej nośności: nadal trzeba przeanalizować obciążenia, materiał i zjawiska utraty stateczności.
| Przekrój | Środek ciężkości i osie | Interpretacja wskaźników wytrzymałości |
|---|---|---|
| Prostokąt, koło, rury i I/H | G w środku; x i y są osiami głównymi | Jeden wskaźnik wytrzymałości dla każdej osi wystarcza dla obu przeciwległych włókien. |
| Profil U | ; xG przesunięte w stronę środnika | Wₓ jest wspólny dla góry i dołu; przy zginaniu względem y należy rozróżnić stronę lewą i prawą. |
| Profil T | ; yG przesunięte w stronę półki | Wᵧ jest wspólny dla obu stron; przy zginaniu względem x należy rozróżnić górę i dół. |
| Kątownik L | G przesunięte; x i y nie są osiami głównymi | Cztery stosunki i moment dewiacji Iₓᵧ; nadal wymagana jest analiza zginania niesymetrycznego. |
| Dowolny rzeczywisty profil handlowy | Możliwe promienie przejścia, zaokrąglenia i tolerancje | Porównaj z właściwościami podanymi przez producenta, w tych samych jednostkach i dla tych samych osi. |
W pierwszych siedmiu modelach x i y są głównymi osiami centralnymi. Przy zginaniu prostym względem jednej z tych osi najbardziej odległe włókno ma najmniejszy wskaźnik wytrzymałości i największą bezwzględną wartość naprężenia dla danego momentu. Dla przekroju L, nawet o równych ramionach, taka bezpośrednia interpretacja w osiach x i y nie jest prawidłowa. MIT OpenCourseWare, Paul A. Lagace — Unit 14: Behavior of General (including Unsymmetric Cross-section) Beams, kurs 16.20, 2002 ; Yongcong Ding i Murty K. S. Madugula — Elastic and Plastic Section Moduli of Steel Angles About Principal Axes, AISC Engineering Journal, 2004.
Rozwiązane przykłady
Przykład 1: Pręt prostokątny ustawiony na krawędzi
Pełny pręt jest ustawiony tak, że jego wysokość jest pionowa. Przykład służy jako referencyjna kontrola liczbowa pozwalająca odróżnić obie osie.
Dane: ; .
Pole i środek ciężkości: .
Centralne momenty bezwładności: ; .
Wskaźniki wytrzymałości: ; .
Promienie bezwładności: ; .
Wysokość większa od szerokości wyjaśnia, dlaczego moment bezwładności względem x jest większy. Obie wartości zamieniają się miejscami po obróceniu tego samego przekroju o ćwierć obrotu przy zachowaniu kierunków osi.
Przykład 2: Pełny pręt okrągły
Pełny pręt okrągły ma taki sam rozkład pola względem każdej średnicy. Wyniki dla x i y muszą być jednakowe.
Dane: .
Pole i środek ciężkości: .
Centralne momenty bezwładności: ; .
Wskaźniki wytrzymałości: ; .
Promienie bezwładności: ; .
Równość wyników wynika z symetrii koła, niezależnie od wybranego materiału.
Przykład 3: Rura okrągła o stałej grubości ścianki
Grubość jest mierzona promieniowo. Otwór pozostaje współśrodkowy; obie osie centralne mają takie same właściwości.
Dane: ; .
Pole i środek ciężkości: .
Centralne momenty bezwładności: ; .
Wskaźniki wytrzymałości: ; .
Promienie bezwładności: ; .
Otwór zmniejsza pole i momenty bezwładności w porównaniu z pełnym kołem zewnętrznym. Promień bezwładności pozostaje charakterystyczną długością pola, różną od promienia zewnętrznego.
Przykład 4: Rura prostokątna o ostrych narożach
Rura jest modelowana jako cztery ścianki z ostrymi narożami. Obliczenia wykluczają pole centralnego otworu i zachowują początek osi w G.
Dane: ; ; .
Pole i środek ciężkości: .
Centralne momenty bezwładności: ; .
Wskaźniki wytrzymałości: ; .
Promienie bezwładności: ; .
Wyniki te odpowiadają teoretycznie ostrym narożom; rurę uformowaną z zaokrąglonymi narożami należy porównać z jej danymi produkcyjnymi.
Przykład 5: Idealizowany profil I/H z identycznymi półkami
Profil składa się z dwóch identycznych półek i wyśrodkowanego środnika. Symetria wymusza położenie środka ciężkości w połowie szerokości i wysokości.
Dane: ; ; ; .
Pole i środek ciężkości: .
Centralne momenty bezwładności: ; .
Wskaźniki wytrzymałości: ; .
Promienie bezwładności: ; .
Materiał półek, oddalony od osi x, wnosi duży wkład do momentu bezwładności względem tej osi. Z tego przykładu nie wynika żadne sprawdzenie wytrzymałości ani stateczności.
Przykład 6: Profil U otwarty w prawo
Środnik znajduje się po lewej, a obie półki wystają w prawo. Środek ciężkości zbliża się do tylnej powierzchni środnika.
Dane: ; ; ; .
Pole i środek ciężkości: ; ; .
Centralne momenty bezwładności: ; .
Wskaźniki wytrzymałości: ; ; .
Promienie bezwładności: ; .
Prawa krawędź jest bardziej oddalona od osi y niż lewa, więc jej wskaźnik wytrzymałości jest mniejszy. Wskaźnik względem x jest wspólny dla górnego i dolnego włókna.
Przykład 7: Profil T z górną półką
Półka znajduje się u góry, a środnik jest wyśrodkowany w poziomie. Środek ciężkości przesuwa się w stronę górnej półki.
Dane: ; ; ; .
Pole i środek ciężkości: ; ; .
Centralne momenty bezwładności: ; .
Wskaźniki wytrzymałości: ; ; .
Promienie bezwładności: ; .
Dolne włókno jest bardziej oddalone od osi x: jego wskaźnik wytrzymałości jest mniejszy niż dla włókna górnego. Wskaźniki względem y są identyczne po lewej i prawej stronie.
Przykład 8: Kątownik nierównoramienny
Pionowe ramię znajduje się po lewej stronie, a poziome na dole. Nakładanie się obu ramion jest uwzględniane tylko raz; odległości do skrajnych włókien różnią się w obu kierunkach.
Dane : ; ; .
Pole i środek ciężkości : ; ; .
Centralne momenty bezwładności : ; ; .
Wskaźniki wytrzymałości : ; ; ; .
Promienie bezwładności : ; .
Cztery wskaźniki wytrzymałości są geometrycznymi ilorazami . Niezerowy moment dewiacji nie pozwala na ich podstawie samodzielnie wyznaczyć naprężenia dla momentu działającego wokół x lub y; konieczna jest analiza zginania niesymetrycznego.
Założenia i ograniczenia
Geometria idealna: przekrój jednorodny i ciągły, proste ścianki, stałe grubości mierzone prostopadle do powierzchni. Pominięto wyokrąglenia, fazy, promienie przejść, promienie naroży, spoiny, otwory, korozję, wady i tolerancje. Rura prostokątna jest modelowana z ostrymi narożami. Profil I/H ma wyśrodkowany środnik i dwie identyczne półki; profil U ma dwie identyczne półki. Wartości katalogowe mogą więc być inne.
Poprawność danych wejściowych: jedyne zadeklarowane granice liczbowe to i brak stałej granicy górnej. Nie wymuszają one ani ścisłej dodatniości, ani zależności między grubościami a wymiarami zewnętrznymi. Nie dodano żadnych kontroli warunkowych, dodatkowych właściwości walidacji ani automatycznego ograniczania wymiarów. Warunki z tabeli muszą być spełnione przed jakąkolwiek interpretacją, nawet jeśli kalkulator wyświetla wartości.
Kątownik L: moment dewiacji Iₓᵧ jest niezerowy dla przyjętych osi poziomej i pionowej. Cztery wyświetlane wskaźniki są geometrycznymi stosunkami momentu bezwładności przekroju do odległości od skrajnego włókna. Nie są to ani wskaźniki plastyczne, ani wskaźniki względem osi głównych. Dla momentu przyłożonego względem x lub y naprężenie na ogół zależy od Iₓ, Iᵧ i Iₓᵧ: bezpośrednie stosowanie naprężenia jest błędne. Należy rozwiązać zagadnienie zginania niesymetrycznego lub przekształcić siły wewnętrzne i momenty bezwładności do osi głównych, a następnie znaleźć skrajne naprężenia na obwodzie. Promienie rₓ i rᵧ przekroju L także nie są maksymalnym i minimalnym głównym promieniem bezwładności.
Zakres obliczeń: podawane są wyłącznie właściwości geometryczne przekroju brutto. Kalkulator nie wyznacza naprężenia dopuszczalnego, maksymalnego obciążenia, plastycznego wskaźnika wytrzymałości ani właściwości przekroju efektywnego. Nie sprawdza wyboczenia, lokalnej utraty stateczności ścianek, zwichrzenia, ścinania ani zmęczenia. Środek ścinania i skręcanie nie są obliczane; w przekrojach otwartych położenie obciążenia może również powodować skręcanie. Sumy geometrycznych momentów bezwładności względem x i y nie należy utożsamiać ze stałą skręcania przekroju niekołowego.
Rysunki: schematy są stałymi widokami poglądowymi i nie zmieniają wymiarów wraz z danymi. Narysowane położenie G jest orientacyjne; wiążące są jego współrzędne liczbowe, jeżeli są wyświetlane. Wymiary używają tych samych symboli co pola, a ich etykiety liczbowe są powiązane z danymi wejściowymi.
Dokładność: przeliczenia jednostek poprzedzają obliczenia, a wzory są obliczane w jednostkach SI. Zaokrąglany jest jedynie wynik wyświetlany, do najwyżej dwóch miejsc po przecinku. Przy bardzo dużych różnicach wymiarów nadal możliwa jest utrata dokładności numerycznej; weryfikacja wymiarowania wymaga odpowiedniego narzędzia i dokładnych właściwości profilu.
Częste błędy
Zamiana szerokości i wysokości bez zamiany osi: Iₓ silnie zależy od wysokości, a Iᵧ od szerokości. Obrócenie profilu zmienia osie odniesienia.
Mylenie promienia ze średnicą: pole D przyjmuje średnicę. Dla rury średnicę wewnętrzną uzyskuje się przez odjęcie dwukrotnej grubości promieniowej ścianki.
Wprowadzanie wysokości środnika w świetle jako H: H zawsze oznacza całkowitą wysokość wraz z półkami. Wysokość w świetle jest wyznaczana we wzorze.
Podwójne liczenie połączenia: części przekrojów U, T i L są składane bez nakładania. Kwadrat wspólny dla obu ramion kątownika liczy się tylko raz.
Sumowanie wyłącznie własnych momentów bezwładności: przesunięty prostokąt wnosi również składnik przeniesienia do osi przechodzącej przez G. Pominięcie go zniekształca zwłaszcza wyniki dla U, T i L.
Przyjmowanie zawsze lub jako odległości do skrajnego włókna: te odległości nie są właściwe w kierunku niesymetrycznym U, T lub L. Użyj współrzędnych G i właściwego włókna.
Przeliczanie tak jak mm: współczynnik przeliczenia długości podnosi się do czwartej potęgi dla geometrycznego momentu bezwładności i do trzeciej dla wskaźnika wytrzymałości. Użyj selektorów jednostek.
Mylenie sprężystego wskaźnika wytrzymałości przekroju z modułem Younga: W jest wielkością geometryczną wyrażaną w jednostkach długości do sześcianu; moduł Younga jest właściwością materiału wyrażaną w jednostkach ciśnienia.
Traktowanie wyświetlonej wartości jako potwierdzenia poprawności: skończony wynik może pochodzić z grubości niezgodnych z wybranym profilem. Sprawdź nierówności geometryczne i, dla L, metodę analizy zginania.
Często zadawane pytania
Czy wyświetlany wskaźnik wytrzymałości jest plastyczny?
Nie. Obliczenia wykorzystują geometryczny moment bezwładności i odległość do skrajnego włókna. Wskaźnik plastyczny opiera się na innym rozkładzie naprężeń i plastycznej osi obojętnej; nie jest tutaj podawany.
Jak zdefiniowano x, y i środek ciężkości?
x jest osią poziomą, y pionową, a obie osie obliczeniowe przecinają się w G. Dla U, T i L współrzędną xG mierzy się od zewnętrznej lewej krawędzi, a yG od dolnej krawędzi. Te współrzędne położenia nie oznaczają, że momenty są obliczane względem krawędzi.
Dlaczego przekroje U i T mają kilka wskaźników wytrzymałości dla tej samej osi?
W kierunku niesymetrycznym środek ciężkości nie leży w połowie odległości między dwoma włóknami. Podzielenie tego samego geometrycznego momentu bezwładności przez dwie różne odległości daje dwa wskaźniki wytrzymałości. Dla U rozróżnia się lewą i prawą krawędź względem y, a dla T — górną i dolną względem x.
Czy dla kątownika L mogę bezpośrednio użyć ?
Nie w ogólnym przypadku dla osi poziomej i pionowej przyjętych na tej stronie. Niezerowy moment dewiacji sprzęga oba kierunki. Wyświetlane wskaźniki pozostają stosunkami geometrycznymi; obliczenie naprężeń wymaga analizy zginania niesymetrycznego lub użycia osi głównych, nawet gdy oba ramiona mają tę samą długość.
Dlaczego wyniki różnią się od katalogu profili?
Promienie wewnętrzne, wyokrąglenia, zaokrąglone końce ramion, zmiany grubości i przyjęte osie rzeczywistego profilu wpływają na jego właściwości. Ta strona oblicza idealne kształty z ostrymi narożami. Dla produktu handlowego sprawdź dokładne wymiary i użyj certyfikowanych właściwości do wymiarowania.
Czy kalkulator blokuje wszystkie niemożliwe grubości?
Nie. Kontrakt pozwala ustalić stałe granice liczbowe dla każdego pola, ale nie przewiduje walidacji warunkowej między kilkoma polami. Zadeklarowane granice wykluczają wartości ujemne; zerowe wymiary oraz zależności między grubościami i wymiarami nadal trzeba sprawdzić na podstawie tabeli. Wynik liczbowy nie gwarantuje poprawności przekroju.