Przejdź do treści
Formulaxis

Wytrzymałość materiałów i wymiarowanie

Naprężenie von Misesa: obliczanie naprężenia zredukowanego

Naprężenie von Misesa łączy naprężenia normalne i styczne w nieujemną wartość zredukowaną. Wybierz płaski stan naprężenia z σx, σy i τxy lub stan 3D z sześcioma składowymi, aby obliczyć σVM w MPa w badanym punkcie.

Data utworzenia , Data przeglądu v1.0

Metoda i walidacja

Naprężenie von Misesa: obliczanie naprężenia zredukowanego

Rozciąganie dodatnie, ściskanie ujemne.

Ten sam punkt i układ współrzędnych co σx.

Składowa τxy = τyx tensora symetrycznego.

Wartości początkowe są przykładami.

Wyniki

Naprężenie zredukowane σVM
96,82MPa

Podstawienie w jednostkach SI

σVM=((1×108 Pa)−(5×107 Pa))2+(5×107 Pa)2+(1×108 Pa)22+3×(2,5×107 Pa)2=96,82 MPa

Sześć składowych musi dotyczyć tego samego punktu, chwili i ortonormalnego układu współrzędnych.

Składowe naprężenia

Naprężenie von Misesa: obliczanie naprężenia zredukowanego · Płaski stan naprężeniaStrzałki naprężeń normalnych ze znakiem (rozciąganie na zewnątrz), naprężenia styczne ze znakiem; długości proporcjonalne między składowymi i znormalizowane do ramki. Schematyczny rzut 3D; τyz i τzx pokazano na ścianie z. Naprężenie zredukowane jest skalarem.σxσyτxyElement materiału — płaski stan naprężeniaσVM = 96,82 MPa

Strzałki naprężeń normalnych ze znakiem (rozciąganie na zewnątrz), naprężenia styczne ze znakiem; długości proporcjonalne między składowymi i znormalizowane do ramki. Schematyczny rzut 3D; τyz i τzx pokazano na ścianie z. Naprężenie zredukowane jest skalarem.

Schemat poglądowy, nie w skali.

Szacowany czas czytania : 5 min · 813 słów

Szczegóły obliczeń

Poniższe kroki wykorzystują dane i jednostki wybrane w kalkulatorze.

01 · Naprężenie zredukowane

WZÓR

σVM=(σx−σy)2+σy2+σx22+3×τxy2

PODSTAWIENIE WARTOŚCI

σVM=((100 MPa)−(50 MPa))2+(50 MPa)2+(100 MPa)22+3×(25 MPa)2

WYNIK

σVM=96,82 MPa

Co przedstawia naprężenie zredukowane von Misesa?

Naprężenie von Misesa jest skalarem związanym z odkształceniem postaciowym stanu naprężenia. Nie określa kierunku ani znaku rozciągania lub ściskania. Składowe dodatnie i ujemne mogą więc dać tę samą wartość zredukowaną.

Dla izotropowego metalu ciągliwego, do którego ma zastosowanie to kryterium, porównanie σVM z jednoosiową granicą plastyczności pomaga ustalić początek uplastycznienia. Kalkulator łączy podane składowe; nie wyznacza naprężeń z przyłożonych sił ani nie oblicza współczynnika bezpieczeństwa.

Wzory i symbole

W płaskim stanie naprężenia wzór upraszcza się do σVM = √(σx2 − σxσy +σy2+3τxy2). Tryb 3D dodaje σz, τyz i τzx; poniższe równania obejmują oba przypadki kalkulatora.

σVM=(σx−σy)2+σy2+σx22+3×τxy2(płaski stan naprężenia, zerowe składowe poza płaszczyzną)

σVM=(σx−σy)2+(σy−σz)2+(σz−σx)22+3×(τxy2+τyz2+τzx2)(stan trójwymiarowy, sześć składowych w tym samym punkcie)

  • σVM: naprężenie zredukowane von Misesa, w Pa lub MPa.
  • σx: naprężenie normalne w kierunku x, w Pa lub MPa.
  • σy: naprężenie normalne w kierunku y, w Pa lub MPa.
  • σz: naprężenie normalne w kierunku z, w Pa lub MPa.
  • τxy: naprężenie styczne w płaszczyźnie xy, w Pa lub MPa.
  • τyz: naprężenie styczne w płaszczyźnie yz, w Pa lub MPa.
  • τzx: naprężenie styczne w płaszczyźnie zx, w Pa lub MPa.

Interpretacja trzech stanów naprężenia

Trzy szczególne stany pozwalają sprawdzić wzór: proste rozciąganie, czyste ścinanie i obciążenie hydrostatyczne. Ilustrują obliczenie i nie stanowią pełnej listy obciążeń.

StanSkładoweσVM
Jednoosiowyσx=σ; pozostałe zerowe|σ|
Czyste ścinanieτxy=τ; pozostałe zerowe3 |τ|
Hydrostatycznyσx=σy=σz ; τxy=τyz=τzx=00
Równe rozciąganie dwuosioweσx=σy=σ ; σz=τxy=τyz=τzx=0|σ|
Przeciwne naprężenia normalneσx=σ ; σy=−σ ; σz=τxy=τyz=τzx=03 |σ|

Przypadki jednoosiowy i czystego ścinania można wprowadzić w trybie płaskim. Stan hydrostatyczny wymaga trybu 3D: składowa σz musi być równa dwóm pozostałym naprężeniom normalnym. MIT OpenCourseWare — Failure of materials i kryterium von Misesa (2006).

Rozwiązane przykłady

Przykład 1: Rozciąganie jednoosiowe

W tym zadaniu pozostaje tylko jedno naprężenie normalne rozciągające; wszystkie inne składowe w badanym punkcie są zerowe. Naprężenie zredukowane jest równe naprężeniu rozciągającemu, co stanowi prostą kontrolę wzoru.

σx=100 MPa : σVM=1002=100 MPa.

Przykład 2: Czyste ścinanie

Rozpatrujemy płaski stan naprężenia, w którym występuje wyłącznie ścinanie. Naprężenie zredukowane przewyższa jego wartość o czynnik geometryczny; ma tę samą jednostkę i nie oznacza dodatkowej składowej.

τxy=50 MPa, σx=σy=0 : σVM=3×502≈86,60254 MPa.

Przykład 3: Ściskanie hydrostatyczne

Dla σx=σy=σz=−100 MPa i bez ścinania różnice naprężeń są zerowe: σVM=0 MPa.

Przykład 4: Stan 3D ze ścinaniem

Dla (σx, σy, σz) = (100, 50, 0) MPa i (τxy, τyz, τzx) = (10, 20, 30) MPa, σVM2=7500+4200=11700 MPa2, czyli 108,166538 MPa.

Założenia i ograniczenia

Sześć składowych musi dotyczyć tego samego punktu, chwili i ortonormalnego układu współrzędnych. Kryterium von Misesa nadaje się przede wszystkim do uplastycznienia izotropowych metali ciągliwych; samo nie przewiduje kruchego pękania, zmęczenia, wyboczenia ani zachowania kompozytów.

Częste błędy

Dodawanie maksimów z różnych punktów; mylenie płaskiego stanu naprężenia z płaskim stanem odkształcenia; wpisywanie odkształceń postaciowych zamiast naprężeń; branie wartości bezwzględnej każdego naprężenia normalnego przed obliczeniem.

Często zadawane pytania

Dlaczego ciśnienie hydrostatyczne daje zero?

Nie powoduje różnic między naprężeniami głównymi. Von Mises mierzy odkształcenie postaciowe, a nie średnie ciśnienie; wynik zerowy nie oznacza więc, że każda forma uszkodzenia jest niemożliwa.

Czy trzeba wpisać naprężenia główne?

Nie. Tryb 3D przyjmuje składowe kartezjańskie w układzie ortonormalnym. Jeśli znasz naprężenia główne, wpisz je jako σx, σy i σz, a następnie ustaw trzy naprężenia styczne na zero.

Jak interpretować naprężenie zredukowane?

Dla materiału ciągliwego odpowiedniego do kryterium von Misesa porównanie z jednoosiową granicą plastyczności informuje o początku uplastycznienia. Wartość dopuszczalna i współczynniki obliczeniowe zależą od projektu; kalkulator ich nie dobiera ani nie podaje współczynnika bezpieczeństwa.

Jaki jest wzór von Misesa w 2D?

W płaskim stanie naprężenia: σVM = √(σx2 − σxσy +σy2+3τxy2). Ten przypadek zakłada σz=τyz=τzx=0. Należy zachować znaki σx i σy, ponieważ iloczyn σxσy występuje we wzorze.

Dlaczego czyste ścinanie daje 3 razy τ?

Przy tylko jednym niezerowym naprężeniu stycznym wszystkie składniki normalne znikają, a pozostała suma zawiera trzykrotność kwadratu tego naprężenia. Pierwiastek daje zatem jego wartość bezwzględną pomnożoną przez 3. Znak naprężenia stycznego nie zmienia tej wartości zredukowanej.

Czy płaski stan naprężenia i płaski stan odkształcenia są równoważne?

Nie. Tryb płaski narzuca zerowe naprężenia poza płaszczyzną. W płaskim stanie odkształcenia odkształcenia poza płaszczyzną są zerowe, ale σz może być niezerowe. Należy wtedy wyznaczyć odpowiedni stan naprężenia i wprowadzić go w trybie 3D.