Wytrzymałość materiałów i wymiarowanie
Naprężenie von Misesa: obliczanie naprężenia zredukowanego
Naprężenie von Misesa łączy naprężenia normalne i styczne w nieujemną wartość zredukowaną. Wybierz płaski stan naprężenia z σx, σy i τxy lub stan 3D z sześcioma składowymi, aby obliczyć σVM w MPa w badanym punkcie.
Naprężenie von Misesa: obliczanie naprężenia zredukowanego
Rozciąganie dodatnie, ściskanie ujemne.
Ten sam punkt i układ współrzędnych co σx.
Składowa τxy = τyx tensora symetrycznego.
Wartości początkowe są przykładami.
Wyniki
Podstawienie w jednostkach SI
Sześć składowych musi dotyczyć tego samego punktu, chwili i ortonormalnego układu współrzędnych.
Składowe naprężenia
Szacowany czas czytania : 5 min · 813 słów
Szczegóły obliczeń
Poniższe kroki wykorzystują dane i jednostki wybrane w kalkulatorze.
Co przedstawia naprężenie zredukowane von Misesa?
Naprężenie von Misesa jest skalarem związanym z odkształceniem postaciowym stanu naprężenia. Nie określa kierunku ani znaku rozciągania lub ściskania. Składowe dodatnie i ujemne mogą więc dać tę samą wartość zredukowaną.
Dla izotropowego metalu ciągliwego, do którego ma zastosowanie to kryterium, porównanie σVM z jednoosiową granicą plastyczności pomaga ustalić początek uplastycznienia. Kalkulator łączy podane składowe; nie wyznacza naprężeń z przyłożonych sił ani nie oblicza współczynnika bezpieczeństwa.
Wzory i symbole
W płaskim stanie naprężenia wzór upraszcza się do σVM = √( − σxσy ). Tryb 3D dodaje σz, τyz i τzx; poniższe równania obejmują oba przypadki kalkulatora.
(płaski stan naprężenia, zerowe składowe poza płaszczyzną)
(stan trójwymiarowy, sześć składowych w tym samym punkcie)
- σVM: naprężenie zredukowane von Misesa, w Pa lub MPa.
- σx: naprężenie normalne w kierunku x, w Pa lub MPa.
- σy: naprężenie normalne w kierunku y, w Pa lub MPa.
- σz: naprężenie normalne w kierunku z, w Pa lub MPa.
- τxy: naprężenie styczne w płaszczyźnie xy, w Pa lub MPa.
- τyz: naprężenie styczne w płaszczyźnie yz, w Pa lub MPa.
- τzx: naprężenie styczne w płaszczyźnie zx, w Pa lub MPa.
Interpretacja trzech stanów naprężenia
Trzy szczególne stany pozwalają sprawdzić wzór: proste rozciąganie, czyste ścinanie i obciążenie hydrostatyczne. Ilustrują obliczenie i nie stanowią pełnej listy obciążeń.
| Stan | Składowe | σVM |
|---|---|---|
| Jednoosiowy | ; pozostałe zerowe | |σ| |
| Czyste ścinanie | ; pozostałe zerowe | |τ| |
| Hydrostatyczny | ; | 0 |
| Równe rozciąganie dwuosiowe | ; | |σ| |
| Przeciwne naprężenia normalne | ; ; | |σ| |
Przypadki jednoosiowy i czystego ścinania można wprowadzić w trybie płaskim. Stan hydrostatyczny wymaga trybu 3D: składowa σz musi być równa dwóm pozostałym naprężeniom normalnym. MIT OpenCourseWare — Failure of materials i kryterium von Misesa (2006).
Rozwiązane przykłady
Przykład 1: Rozciąganie jednoosiowe
W tym zadaniu pozostaje tylko jedno naprężenie normalne rozciągające; wszystkie inne składowe w badanym punkcie są zerowe. Naprężenie zredukowane jest równe naprężeniu rozciągającemu, co stanowi prostą kontrolę wzoru.
: .
Przykład 2: Czyste ścinanie
Rozpatrujemy płaski stan naprężenia, w którym występuje wyłącznie ścinanie. Naprężenie zredukowane przewyższa jego wartość o czynnik geometryczny; ma tę samą jednostkę i nie oznacza dodatkowej składowej.
, : .
Przykład 3: Ściskanie hydrostatyczne
Dla i bez ścinania różnice naprężeń są zerowe: .
Przykład 4: Stan 3D ze ścinaniem
Dla (σx, σy, σz) = (100, 50, 0) MPa i (τxy, τyz, τzx) = (10, 20, 30) MPa, , czyli 108,166538 MPa.
Założenia i ograniczenia
Sześć składowych musi dotyczyć tego samego punktu, chwili i ortonormalnego układu współrzędnych. Kryterium von Misesa nadaje się przede wszystkim do uplastycznienia izotropowych metali ciągliwych; samo nie przewiduje kruchego pękania, zmęczenia, wyboczenia ani zachowania kompozytów.
Częste błędy
Dodawanie maksimów z różnych punktów; mylenie płaskiego stanu naprężenia z płaskim stanem odkształcenia; wpisywanie odkształceń postaciowych zamiast naprężeń; branie wartości bezwzględnej każdego naprężenia normalnego przed obliczeniem.
Często zadawane pytania
Dlaczego ciśnienie hydrostatyczne daje zero?
Nie powoduje różnic między naprężeniami głównymi. Von Mises mierzy odkształcenie postaciowe, a nie średnie ciśnienie; wynik zerowy nie oznacza więc, że każda forma uszkodzenia jest niemożliwa.
Czy trzeba wpisać naprężenia główne?
Nie. Tryb 3D przyjmuje składowe kartezjańskie w układzie ortonormalnym. Jeśli znasz naprężenia główne, wpisz je jako σx, σy i σz, a następnie ustaw trzy naprężenia styczne na zero.
Jak interpretować naprężenie zredukowane?
Dla materiału ciągliwego odpowiedniego do kryterium von Misesa porównanie z jednoosiową granicą plastyczności informuje o początku uplastycznienia. Wartość dopuszczalna i współczynniki obliczeniowe zależą od projektu; kalkulator ich nie dobiera ani nie podaje współczynnika bezpieczeństwa.
Jaki jest wzór von Misesa w 2D?
W płaskim stanie naprężenia: σVM = √( − σxσy ). Ten przypadek zakłada . Należy zachować znaki σx i σy, ponieważ iloczyn σxσy występuje we wzorze.
Dlaczego czyste ścinanie daje razy τ?
Przy tylko jednym niezerowym naprężeniu stycznym wszystkie składniki normalne znikają, a pozostała suma zawiera trzykrotność kwadratu tego naprężenia. Pierwiastek daje zatem jego wartość bezwzględną pomnożoną przez . Znak naprężenia stycznego nie zmienia tej wartości zredukowanej.
Czy płaski stan naprężenia i płaski stan odkształcenia są równoważne?
Nie. Tryb płaski narzuca zerowe naprężenia poza płaszczyzną. W płaskim stanie odkształcenia odkształcenia poza płaszczyzną są zerowe, ale σz może być niezerowe. Należy wtedy wyznaczyć odpowiedni stan naprężenia i wprowadzić go w trybie 3D.