Przejdź do treści
Formulaxis

Przybornik

Energia mechaniczna: obliczenia z zasadą zachowania energii

Oblicz energię kinetyczną, energię potencjalną grawitacji i ich sumę dla ciała w ruchu postępowym. Drugi tryb oblicza wartość prędkości końcowej z zachowania tej energii między dwiema wysokościami przy jednorodnym polu ciężkości, bez pracy rozpraszającej i dopływu energii.

Data utworzenia , Data przeglądu v2.0

Metoda i walidacja

Energia mechaniczna: obliczenia z zasadą zachowania energii

Jednorodne lokalne pole; 9,81 m/s² to założenie, które można zmienić.

Przykład początkowy : 2 kg.

Przykład początkowy : 4 m/s.

Przykład początkowy : 3 m.

Wartości początkowe są przykładami.

Wyniki

Energia kinetyczna Ec
16J
Energia potencjalna Ep
58,86J
Energia mechaniczna Eₘ
74,86J

Ciało w ruchu postępowym w jednorodnym polu ciężkości; wykluczono obrót, sprężyny i inne składniki energii.

Zastosowane wzory

Ec=m×v22
Ec=(2 kg)×(4 ms)22=16 J
Ep=m×g×h
Ep=(2 kg)×(9,81 ms2)×(3 m)=58,86 J
Em=m×v22+m×g×h
Em=(2 kg)×(4 ms)22+(2 kg)×(9,81 ms2)×(3 m)=74,86 J

Wartości są podstawiane w jednostkach SI, a wyniki podawane w wybranych jednostkach.

Szacowany czas czytania : 4 min · 746 słów

Szczegóły obliczeń

Użyj tego samego poziomu zerowego dla wszystkich wysokości. W trybie zachowania sprawdź, czy model nie pomija pracy zewnętrznej lub innej istotnej energii.

01 · Energia kinetyczna

WZÓR

Ec=m×v22

PODSTAWIENIE WARTOŚCI

Ec=(2 kg)×(4 ms)22

WYNIK

Ec=16 J

02 · Energia potencjalna

WZÓR

Ep=m×g×h

PODSTAWIENIE WARTOŚCI

Ep=(2 kg)×(9,81 ms2)×(3 m)

WYNIK

Ep=58,86 J

03 · Energia mechaniczna

WZÓR

Em=m×v22+m×g×h

PODSTAWIENIE WARTOŚCI

Em=(2 kg)×(4 ms)22+(2 kg)×(9,81 ms2)×(3 m)

WYNIK

Em=74,86 J

Energia ruchu postępowego i jednorodne pole ciężkości

Energia mechaniczna w tym modelu jest sumą energii kinetycznej ruchu postępowego i energii potencjalnej w jednorodnym polu grawitacyjnym. Pierwsza zależy od kwadratu wartości prędkości, druga od wysokości i wybranego poziomu zerowego. Ich suma może więc być ujemna bez sprzeczności. Gdy bilans ten jest zachowany, zmniejszenie wysokości może zwiększać prędkość, a wznoszenie może ją zmniejszać. Masa skraca się w zależności określającej prędkość końcową. Wynik jest wielkością skalarną: nie określa kierunku ruchu, toru ani potrzebnego czasu.

Wzory i symbole

Tryb zachowania zwraca wartość prędkości. Końcowa wysokość wymagająca więcej energii niż dostępna jest odrzucana.

Ec=m×v22Składnik związany z wartością prędkości; jest nieujemny.

Ep=m×g×hSkładnik odniesiony do poziomu h=0; jego znak odpowiada znakowi wysokości.

Em=m×v22+m×g×hSuma składników ruchu postępowego i grawitacji w modelu.

v2=v12+2×g×(h1−h2)Pierwiastek daje nieujemną wartość bez informacji o kierunku ruchu.

  • g: przyspieszenie ziemskie, w m/s2.
  • m: masa, w kg.
  • v: prędkość, w m/s.
  • h: wysokość ze znakiem względem poziomu zerowego, w m.
  • v₁: prędkość początkowa, w m/s.
  • h₁: wysokość początkowa ze znakiem, w m.
  • h₂: wysokość końcowa ze znakiem, w m.
  • Ec: energia kinetyczna, w J.
  • Ep: energia potencjalna, w J.
  • Eₘ: energia mechaniczna, w J.
  • v₂: wartość prędkości końcowej, w m/s.

Dwa odrębne składniki

EnergiaZależy odZnak
KinetycznaMasa i wartość prędkościNieujemna
Lokalna potencjalnaMasa, grawitacja, wysokość względem odniesieniaMoże być ujemna
MechanikaSuma obuZależy od wybranego poziomu zerowego

OpenStax — University Physics Volume 1, Ch. 7 Key Equations.

Zachowanie energii mechanicznej w różnych sytuacjach

SytuacjaEnergia mechaniczna
Spadek swobodny bez oporu powietrzaZachowana
Wahadło bez tarciaZachowana między dwoma położeniami
Ślizganie z tarciemMaleje: różnica jest rozpraszana w postaci ciepła
Zderzenie nieelastyczneMaleje: energia kinetyczna nie jest zachowana

Przydatne przeliczenia jednostek

WartośćOdpowiednik SI
1 kJ1 000 J
1 Wh3 600 J
1 kWh3 600 000 J
1 g0,001 kg
1 km/h1/3,6 m/s≈0,277778 m/s

NIST — Guide to the SI, Appendix B.9.

Rozwiązane przykłady

Przykład 1: Ciało 2 kg na wysokości 3 m

Przy 4 m/s i 9,81 m/s2 energia kinetyczna wynosi 16 J, a potencjalna 58,86 J; suma wynosi 74,86 J.

Przykład 2: Opadanie bez rozpraszania energii

Ciało poruszające się początkowo z prędkością 4 m/s opada z 5 m do 2 m. Jego prędkość końcowa osiąga około 8,652 m/s.

Przykład 3: Energetyczna granica wznoszenia

Wzniesienie zużywa całą początkową energię translacji w bilansie idealnym. v2=102+2×10×(0−5)=0 m/s.

Założenia i ograniczenia

Ciało w ruchu postępowym w jednorodnym polu ciężkości; wykluczono obrót, sprężyny i inne składniki energii. Tryb prędkości zakłada zachowanie wyłącznie tej energii. Ujemna wartość pod pierwiastkiem oznacza niezgodność stanu końcowego z bilansem; dodatnia sama w sobie nie gwarantuje, że rzeczywisty tor osiągnie tę wysokość.

Częste błędy

Dodawanie energii obliczonych względem różnych poziomów zerowych; stosowanie zasady zachowania mimo rozpraszania; uznawanie ujemnej energii odniesienia za błąd.

Często zadawane pytania

Kiedy energia mechaniczna jest zachowana?

Gdy praca sił niezachowawczych jest zerowa i uwzględniono wszystkie istotne energie potencjalne. Tutaj działa tylko jednorodne pole ciężkości.

Dlaczego wysokości muszą mieć ten sam poziom zerowy?

Zmiana poziomu zerowego dodaje stałą do energii potencjalnej. Oba stany muszą korzystać z tego samego odniesienia, aby różnica energii była poprawna.

Co oznacza końcowa wysokość nieosiągalna energetycznie?

Wyrażenie pod pierwiastkiem staje się ujemne: żądanego stanu końcowego nie da się osiągnąć z tą energią w modelu bez dopływu z zewnątrz.

Dlaczego masa skraca się przy obliczaniu prędkości?

Obie energie zawierają tę samą stałą masę, która się skraca. Energia nadal zależy od masy; inne wkłady mogą zmienić zależność.