Wytrzymałość materiałów i wymiarowanie
Siła wypadkowa: obliczanie składowych i wartości w 2D
Dodaj dwie, trzy lub cztery siły współpłaszczyznowe, podając ich wartości i kąty względem osi +x. Obliczenie podaje składowe poziomą i pionową ze znakiem oraz wartość siły wypadkowej; jej kąt nie jest obliczany.
Siła wypadkowa: obliczanie składowych i wartości w 2D
Przykład początkowy : 30 N.
Przykład początkowy : 0 deg.
Przykład początkowy : 40 N.
Przykład początkowy : 90 deg.
Wartości początkowe są przykładami.
Wyniki
Podstawienie w jednostkach SI
Tylko siły zbieżne lub bilans ruchu postępowego; sama siła wypadkowa nie wystarcza do opisu momentów układu sił niezbieżnych.
Składanie sił
Szacowany czas czytania : 4 min · 772 słów
Szczegóły obliczeń
Sprawdź kąty względem +x oraz liczbę uwzględnionych sił. Składowe mogą być ujemne, lecz wartość siły wypadkowej pozostaje dodatnia lub zerowa.
02 · Składowa pionowa
03 · Wartość wypadkowej
Suma wektorowa sił na płaszczyźnie
Siła wypadkowa jest sumą wektorową sił działających na ciało. Kąty mierzy się przeciwnie do ruchu wskazówek zegara od dodatniej osi poziomej. Rzuty mogą być ujemne, nawet jeśli podane wartości sił są dodatnie. Kierunek kątowy siły wypadkowej nie jest obliczany.
Wzory i symbole
Dodaj rzuty na każdą oś, a następnie oblicz wartość wektora sumy. Zerowa siła wypadkowa nie ma określonego kierunku.
Suma rzutów poziomych obu sił; znak wskazuje prawo lub lewo.
Suma rzutów pionowych obu sił; znak wskazuje górę lub dół.
Nieujemna wartość obliczona z dwóch składowych siły wypadkowej.
Suma algebraiczna rzutów trzech sił na +x.
Suma algebraiczna rzutów trzech sił na +y.
Wartość sumy wektorowej trzech sił, różna od sumy ich wartości.
Suma algebraiczna rzutów czterech sił na +x.
Suma algebraiczna rzutów czterech sił na +y.
Wartość sumy wektorowej czterech sił, zawsze dodatnia lub zerowa.
- F1: wartość siły 1, w N.
- θ1: kąt siły 1 względem +x, w deg.
- F2: wartość siły 2, w N.
- θ2: kąt siły 2 względem +x, w deg.
- F3: wartość siły 3, w N.
- θ3: kąt siły 3 względem +x, w deg.
- F4: wartość siły 4, w N.
- θ4: kąt siły 4 względem +x, w deg.
- Rₓ: składowa pozioma, w N.
- Rᵧ: składowa pionowa, w N.
- R: wartość siły wypadkowej, w N.
Punkty odniesienia kierunku
| Kąt | Rzut na x | Rzut na y |
|---|---|---|
| 0° | +F | 0 |
| 90° | 0 | +F |
| 180° | −F | 0 |
| 270° | 0 | −F |
| 45° | F | F |
OpenStax — University Physics Volume 1, Ch. 2 Key Equations ; NIST — Guide to the SI, Appendix B.9.
Rozwiązane przykłady
Przykład 1: Dwie siły prostopadłe
30 N wzdłuż +x i 40 N wzdłuż +y dają wypadkową o wartości 50 N.
Przykład 2: Trzy różne kierunki
Siły 60 N pod kątem 20°, 35 N pod kątem 140° i 25 N pod kątem 270° dają składowe około 29,57 N i 18,02 N.
Przykład 3: Cztery siły wzdłuż osi
50 N w prawo, 20 N w górę, 10 N w lewo i 50 N w dół dają 40 N wzdłuż x i −30 N wzdłuż y, czyli 50 N.
Założenia i ograniczenia
Tylko siły zbieżne lub bilans ruchu postępowego; sama siła wypadkowa nie wystarcza do opisu momentów układu sił niezbieżnych.
Częste błędy
Dodawanie wartości bez uwzględnienia kierunków; mierzenie kątów względem różnych osi; podawanie ujemnej wartości zamiast zmiany zwrotu; wnioskowanie o równowadze obrotowej wyłącznie z zerowej siły wypadkowej.
Często zadawane pytania
Jak dodawać siły o różnych kierunkach?
Rzutuj każdą siłę na osie, dodaj składowe osobno, a następnie oblicz wartość. Bezpośrednie dodawanie wartości jest poprawne tylko dla sił o tym samym zwrocie.
Jak mierzyć kąty względem osi x?
0° wskazuje w prawo, 90° w górę, 180° w lewo, a 270° w dół. Kąty ujemne są mierzone zgodnie z ruchem wskazówek zegara.
Co oznacza zerowa siła wypadkowa?
Suma wektorowa wynosi zero: w inercjalnym układzie odniesienia przyspieszenie postępowe jest zerowe. Nie gwarantuje to braku obrotu przy siłach niezbieżnych.
Czy można wyznaczyć kąt wypadkowej?
Składowe pozwalają wyznaczyć kąt funkcją atan2 uwzględniającą ćwiartkę; narzędzie go nie wyświetla. Zerowa wypadkowa nie ma kierunku. Blisko zera małe niepewności sił mogą silnie zmieniać wyznaczony kąt.