Przejdź do treści
Formulaxis

Technika cieplna i wymiana ciepła

Przewodzenie przez rurę: obliczanie strat ciepła

Oblicz promieniowy opór cieplny rury lub izolacji cylindrycznej oraz moc przepływającą przez tę warstwę. Wprowadź dwa promienie mierzone od tej samej osi, długość, przewodność i różnicę temperatur powierzchni; znak wyniku wskazuje kierunek przepływu ciepła.

Data utworzenia , Data przeglądu v2.0

Metoda i walidacja

Przewodzenie przez rurę: obliczanie strat ciepła

Przykład początkowy : 25 mm.

Przykład początkowy : 50 mm.

Przykład początkowy : 1 m.

W/(m·K)

Przykład początkowy : 0,04 W/(m·K).

Przykład początkowy : 50 ΔK.

Wartości początkowe są przykładami.

Wyniki

Promieniowy opór cieplny R
2,758K/W
Promieniowa moc cieplna Φ
18,13W

Podstawienie w jednostkach SI

R=ln((0,05 m)(0,025 m))2×π×(0,04 W(m·K))×(1 m)=2,758 K/W

Jednorodna warstwa cylindryczna, stała przewodność i stan ustalony bez wewnętrznego wytwarzania ciepła.

Warstwa cylindryczna w przekroju

Przewodzenie przez rurę: obliczanie strat ciepła · ObliczPrzekrój z promieniami wewnętrznym i zewnętrznym we wspólnej skali. Strzałki odpowiadają promieniowemu przepływowi ciepła; długość podano poza płaszczyzną przekroju.rₑ = 50 mmrᵢ = 25 mmΦ = 18,13 WL = 1 m

Przekrój z promieniami wewnętrznym i zewnętrznym we wspólnej skali. Strzałki odpowiadają promieniowemu przepływowi ciepła; długość podano poza płaszczyzną przekroju.

Schemat poglądowy, nie w skali.

Szacowany czas czytania : 3 min · 568 słów

Szczegóły obliczeń

Najpierw sprawdź kolejność promieni, a następnie różnicę wewnątrz − na zewnątrz. Opór pozostaje dodatni; znak mocy wynika z tej różnicy.

01 · Promieniowy opór cieplny

WZÓR

R=ln(reri)2×π×λ×L

PODSTAWIENIE WARTOŚCI

R=ln((50 mm)(25 mm))2×π×(0,04 W(m·K))×(1 m)

WYNIK

R=2,758 K/W

02 · Promieniowa moc cieplna

WZÓR

Φ=2×π×λ×L×ΔTln(reri)

PODSTAWIENIE WARTOŚCI

Φ=2×π×(0,04 W(m·K))×(1 m)×(50 ΔK)ln((50 mm)(25 mm))

WYNIK

Φ=18,13 W

Opór cieplny warstwy cylindrycznej

W warstwie cylindrycznej powierzchnia przepływu ciepła rośnie wraz z promieniem. Opór zależy więc od stosunku re/ri poprzez logarytm, a nie po prostu od grubości jak dla ściany płaskiej.

R opisuje przeciwstawianie się warstwy przepływowi ciepła; Φ to całkowita moc na długości L. Gdy ΔT zdefiniowano jako temperaturę wewnętrzną minus zewnętrzną, Φ jest dodatnia na zewnątrz i ujemna do wewnątrz.

Wzory i symbole

Promienie należy wyrazić w zgodnych jednostkach. ΔT to różnica między powierzchniami: różnica 1 °C jest równa 1 K, bez dodawania 273,15.

R=ln(reri)2×π×λ×LR rośnie ze stosunkiem promieni i maleje, gdy wzrasta λ lub L.

Φ=2×π×λ×L×ΔTln(reri)Φ jest całkowitą mocą w W, a nie gęstością strumienia ciepła w W/m2.

  • rᵢ: promień wewnętrzny, mm.
  • rₑ: promień zewnętrzny, mm.
  • L: długość, m.
  • λ: przewodność, W/(m·K).
  • ΔT: różnica wewnątrz − na zewnątrz, ΔK.
  • R: opór promieniowy, K/W.
  • Φ: promieniowa moc cieplna, W.

Sprawdzenie wymiarów

WielkośćWymaganie
Promień wewnętrznyŚciśle dodatni
Promień zewnętrznyWiększy od promienia wewnętrznego
DługośćŚciśle dodatnia
Różnica ΔTZe znakiem według temperatury wewnętrznej minus zewnętrzna
PrzewodnośćŚciśle dodatnia i stała

Przewodzenie promieniowe przy stałej przewodności. DOE — Fundamentals Handbook, Thermodynamics, Heat Transfer and Fluid Flow, Volume 2 ; NIST — Guide to the SI, Appendix B.9.

Rozwiązane przykłady

Przykład 1: Promienie 25 i 50 mm

Stosunek promieni wynosi 2. Dla λ=0,04 W/(m·K) i L=1 m, R≈2,76 K/W. Przy 50 K moc wynosi około 18,13 W.

Przykład 2: Rura dwukrotnie dłuższa

Dla tych samych promieni, materiału i temperatur, ale L=2 m, opór zmniejsza się o połowę, a moc podwaja: około 36,26 W.

Przykład 3: Przepływ radialny do wnętrza

R≈2,757945 K/W; ΔT=−50 K daje Φ≈−18,12944 W do wnętrza.

Założenia i ograniczenia

Jednorodna warstwa cylindryczna, stała przewodność i stan ustalony bez wewnętrznego wytwarzania ciepła. Przepływ jest wyłącznie promieniowy; efekty końcowe, konwekcja i promieniowanie są wyłączone. Promienie spełniają rₑ > rᵢ > 0.

Częste błędy

Mieszanie promienia i średnicy w stosunku re/ri; mylenie mocy całkowitej z mocą na metr rury; używanie temperatur płynów zamiast temperatur powierzchni bez uwzględnienia oporów przejmowania ciepła.

Często zadawane pytania

Promienie czy średnice?

Oba pola wymagają promieni. Przed wprowadzeniem podziel średnice przez dwa. Stosunek średnic dałby ten sam logarytm, ale mieszane dane byłyby błędne.

Czy obliczenie daje straty ciepła do powietrza?

Daje przewodzenie między powierzchniami. Wymiana ciepła z powietrzem wymaga także współczynników konwekcji i ewentualnie modelu promieniowania.

Dlaczego logarytm promieni?

Pole wymiany radialnej rośnie z promieniem. Całkowanie oporów warstw współśrodkowych daje logarytm zamiast wzoru dla stałego pola.

Czy podwojenie długości podwaja opór?

Nie. Drogi radialne są równoległe: podwojenie długości dzieli opór przez dwa i podwaja moc. Przewodzenie osiowe ma inną geometrię.