Przejdź do treści
Formulaxis

Technika cieplna i wymiana ciepła

Ściana wielowarstwowa: obliczanie oporu cieplnego

Oblicz opór odniesiony do jednostki powierzchni, opór całkowity i moc przenikającą przez maksymalnie trzy płaskie warstwy połączone szeregowo. Styki są idealne, a różnicę temperatur mierzy się między dwiema zewnętrznymi powierzchniami zespołu ciał stałych.

Data utworzenia , Data przeglądu v2.0

Metoda i walidacja

Ściana wielowarstwowa: obliczanie oporu cieplnego

Przykład początkowy : 0,1 m.

W/(m·K)

Przykład początkowy : 1 W/(m·K).

Przykład początkowy : 0,1 m.

W/(m·K)

Przykład początkowy : 0,04 W/(m·K).

Przykład początkowy : 0,02 m.

W/(m·K)

Przykład początkowy : 0,2 W/(m·K).

Przykład początkowy : 10 m².

Przykład początkowy : 20 ΔK.

Wartości początkowe są przykładami.

Wyniki

Powierzchniowy opór cieplny Rₛ
2,7m²·K/W
Opór całkowity R
0,27K/W
Przenoszona moc Φ
74,07W

Podstawienie w jednostkach SI

Rs=(0,1 m)(1 W(m·K))+(0,1 m)(0,04 W(m·K))+(0,02 m)(0,2 W(m·K))=2,7 m2·K/W

Maksymalnie trzy jednorodne warstwy o jednakowej powierzchni, stałe przewodności, jednowymiarowy stan ustalony i idealne styki.

Przepływ przez warstwy

Ściana wielowarstwowa: obliczanie oporu cieplnego · ObliczWzględne szerokości warstw odpowiadają ich grubościom; wysokość jest znormalizowana. Strzałka odpowiada znakowi strumienia ciepła.Ściana wielowarstwowae1e2e3Φ = 74,07 WR = 0,27 K/We1 = 0,1 me2 = 0,1 me3 = 0,02 m

Względne szerokości warstw odpowiadają ich grubościom; wysokość jest znormalizowana. Strzałka odpowiada znakowi strumienia ciepła.

Schemat poglądowy, nie w skali.

Szacowany czas czytania : 4 min · 738 słów

Szczegóły obliczeń

Poniższe kroki wykorzystują dane i jednostki wybrane w kalkulatorze.

01 · Powierzchniowy opór cieplny

WZÓR

Rs=e1λ1+e2λ2+e3λ3

PODSTAWIENIE WARTOŚCI

Rs=(0,1 m)(1 W(m·K))+(0,1 m)(0,04 W(m·K))+(0,02 m)(0,2 W(m·K))

WYNIK

Rs=2,7 m2·K/W

02 · Opór całkowity

WZÓR

R=e1λ1+e2λ2+e3λ3A

PODSTAWIENIE WARTOŚCI

R=(0,1 m)(1 W(m·K))+(0,1 m)(0,04 W(m·K))+(0,02 m)(0,2 W(m·K))(10 m2)

WYNIK

R=0,27 K/W

03 · Przenoszona moc

WZÓR

Φ=A×ΔTe1λ1+e2λ2+e3λ3

PODSTAWIENIE WARTOŚCI

Φ=(10 m2)×(20 ΔK)(0,1 m)(1 W(m·K))+(0,1 m)(0,04 W(m·K))+(0,02 m)(0,2 W(m·K))

WYNIK

Φ=74,07 W

Opory szeregowe i moc przenikająca przez ścianę

Przy ustalonym jednowymiarowym przewodzeniu przez warstwy płaskie ta sama moc przepływa przez kolejne warstwy o jednakowej powierzchni. Każda warstwa wnosi opór odniesiony do jednostki powierzchni ei/λi; wkłady te sumuje się. Warstwa opcjonalna może mieć zerową grubość, ale co najmniej jedna grubość musi być dodatnia.

Wzory i symbole

Podaj dla każdej warstwy grubość eᵢ i dodatnią przewodność λᵢ, następnie wspólną powierzchnię A i różnicę T₁ − T₂. Brakująca warstwa ma zerową grubość; jej przewodność musi pozostać dodatnia.

Rs=e1λ1+e2λ2+e3λ3Suma oporów warstw odniesionych do jednostki powierzchni, niezależna od wspólnej powierzchni A.

R=e1λ1+e2λ2+e3λ3ACałkowity opór cieplny ściany na powierzchni A, odrębny od Rₛ.

Φ=A×ΔTe1λ1+e2λ2+e3λ3Całkowita moc przenikająca przez warstwy w stanie ustalonym, dodatnia od powierzchni 1 do powierzchni 2, jeśli T₁ > T₂.

  • e1: grubość warstwy 1, m.
  • λ1: przewodność warstwy 1, W/(m·K).
  • e2: grubość warstwy 2, m.
  • λ2: przewodność warstwy 2, W/(m·K).
  • e3: grubość warstwy 3, m.
  • λ3: przewodność warstwy 3, W/(m·K).
  • A: wspólna powierzchnia, m2.
  • ΔT: różnica między powierzchniami, K (różnica).
  • Rₛ: opór odniesiony do jednostki powierzchni, m2·K/W.
  • R: opór całkowity, K/W.
  • Φ: przenoszona moc, W.

Zakres modelu

ElementSposób uwzględnienia
Warstwy płaskieTrzy opory szeregowe
Brakująca warstwaZerowa grubość
StykiIdealne
Konwekcja i mostek cieplnyNieuwzględnione
Podwojone wspólne pole, stałe warstwy i różnicaCałkowity opór o połowę; moc podwojona

Zakres obliczenia, bez normowej wartości oporu przejmowania ciepła. DOE — Fundamentals Handbook, Thermodynamics, Heat Transfer and Fluid Flow, Volume 2 ; NIST — Guide to the SI, Appendix B.9.

Rozwiązane przykłady

Przykład 1: Trzy warstwy i różnica 20 K

Opory odniesione do jednostki powierzchni wynoszą 0,1/1=0,10, 0,1/0,04=2,50 i 0,02/0,2=0,10 m2·K/W. Ich suma wynosi 2,70; dla 10 m2, R=0,27 K/W i Φ≈74,07 W.

Przykład 2: Wyłączenie trzeciej warstwy

Dla dwóch warstw po 0,1 m i λ1=λ2=1 W/(m·K), e3=0, A=2 m2 i ΔT=10 K: Rs=0,2 m2·K/W, R=0,1 K/W i Φ=100 W.

Przykład 3: Podwojone wspólne pole

Rs=2,7 m2·K/W; A=20 m2: R=0,135 K/W; ΔT=20 K: Φ≈148,148 W.

Założenia i ograniczenia

Maksymalnie trzy jednorodne warstwy o jednakowej powierzchni, stałe przewodności, jednowymiarowy stan ustalony i idealne styki. Bez wewnętrznego źródła ciepła, mostka cieplnego, konwekcji, promieniowania ani oporu styku. Obliczenie nie stanowi sprawdzenia zgodności budynku z przepisami.

Częste błędy

Dodawanie przewodności zamiast oporów ei/λi; mieszanie R w K/W i Rₛ w m2·K/W; wprowadzanie różnicy temperatur powietrza, gdy opory konwekcji nie są uwzględnione.

Często zadawane pytania

Jak użyć tylko dwóch warstw?

Wprowadź zerową grubość trzeciej warstwy. Jej przewodność pozostaje dodatnia, lecz nie wnosi już wkładu do oporu.

Czy należy dodawać przewodności?

Nie: dla warstw połączonych szeregowo dodaj opory e/λ. Średnia przewodności nie opisuje tego modelu.

Czy uwzględniono warstwy powietrza?

Nie. Nie dodaje się oporu konwekcji na styku z powietrzem. Wprowadź różnicę między dwiema zewnętrznymi powierzchniami zespołu ciał stałych; obliczenie z temperaturami powietrza wymaga uwzględnienia wymiany ciepła na powierzchniach.

Czy kolejność warstw zmienia moc?

Nie przy stałych właściwościach, równych polach i idealnych kontaktach. Temperatury granic mogą się zmienić; pełniejsze modele mogą zależeć od kolejności.