Przejdź do treści
Formulaxis

Przybornik

Iloczyn skalarny: obliczanie kąta między dwoma wektorami

Wyznacz kąt między dwoma niezerowymi wektorami w 2D lub 3D. Obliczenie podaje również ich iloczyn skalarny, długości i cosinus kąta, który leży między 0° a 180° i nie ma określonego zwrotu obrotu.

Data utworzenia , Data przeglądu v2.0

Metoda i walidacja

Iloczyn skalarny: obliczanie kąta między dwoma wektorami

bezwymiarowe

Składowa ze znakiem wektora u na osi x, we wspólnym ortonormalnym układzie współrzędnych.

bezwymiarowe

Składowa ze znakiem wektora u na osi y, we wspólnym ortonormalnym układzie współrzędnych.

bezwymiarowe

Składowa ze znakiem wektora v na osi x, we wspólnym ortonormalnym układzie współrzędnych.

bezwymiarowe

Składowa ze znakiem wektora v na osi y, we wspólnym ortonormalnym układzie współrzędnych.

Wartości początkowe są przykładami.

Wyniki

Iloczyn skalarny u·v
0bezwymiarowe
Długość wektora u Nu
5bezwymiarowe
Długość wektora v Nv
5bezwymiarowe
Cosinus kąta cos θ
0bezwymiarowe
Kąt niezorientowany θ
90°

Podstawienie w jednostkach SI

u·v=3×4+4×(−3)=0

W tym łącznym obliczeniu oba wektory muszą być niezerowe.

Kąt niezorientowany między u i v

Iloczyn skalarny: obliczanie kąta między dwoma wektorami · Dwa wektory w 2DUkład ortonormalny; kierunki i proporcje długości odpowiadają wprowadzonym składowym.xyu = (3 ; 4)v = (4 ; -3)θ = 90 ° · u·v = 0

Układ ortonormalny; kierunki i proporcje długości odpowiadają wprowadzonym składowym.

Schemat poglądowy, nie w skali.

Szacowany czas czytania : 4 min · 792 słów

Szczegóły obliczeń

Znak iloczynu skalarnego wskazuje rodzaj kąta: dodatni poniżej 90°, zerowy przy 90°, ujemny powyżej. Otrzymany kąt jest niezorientowany i nie określa zwrotu obrotu.

01 · Iloczyn skalarny

WZÓR

u·v=ux×vx+uy×vy

PODSTAWIENIE WARTOŚCI

u·v=3×4+4×(−3)

WYNIK

u·v=0

02 · Długość wektora u

WZÓR

Nu=ux2+uy2

PODSTAWIENIE WARTOŚCI

Nu=32+42

WYNIK

Nu=5

03 · Długość wektora v

WZÓR

Nv=vx2+vy2

PODSTAWIENIE WARTOŚCI

Nv=42+(−3)2

WYNIK

Nv=5

04 · Cosinus kąta

WZÓR

cos(θ)=min(1,max(−1,ux×vx+uy×vyux2+uy2×vx2+vy2))

PODSTAWIENIE WARTOŚCI

cos(θ)=min(1,max(−1,3×4+4×(−3)32+42×42+(−3)2))

WYNIK

cos(θ)=0

05 · Kąt niezorientowany

WZÓR

θ=acos(min(1,max(−1,ux×vx+uy×vyux2+uy2×vx2+vy2)))

PODSTAWIENIE WARTOŚCI

θ=acos(min(1,max(−1,3×4+4×(−3)32+42×42+(−3)2)))

WYNIK

θ=90 °

Od iloczynu skalarnego do kąta między wektorami

Iloczyn skalarny sumuje iloczyny odpowiadających sobie składowych. Łączy długości z kątem między dwoma wektorami i daje liczbę. Dla niezerowych wektorów jego znak rozróżnia kąt ostry, prosty lub rozwarty. Obliczony kąt nie opisuje zwrotu obrotu: mieści się między 0 a 180 stopni.

Wzory i symbole

Poniższe zależności wykorzystują symbole zdefiniowane dalej.

u·v=ux×vx+uy×vy(iloczyn skalarny)

Nu=ux2+uy2(długość wektora u)

Nv=vx2+vy2(długość wektora v)

cos(θ)=min(1,max(−1,ux×vx+uy×vyux2+uy2×vx2+vy2))(cosinus kąta)

θ=acos(min(1,max(−1,ux×vx+uy×vyux2+uy2×vx2+vy2)))(kąt niezorientowany)

u·v=ux×vx+uy×vy+uz×vz(iloczyn skalarny)

Nu=ux2+uy2+uz2(długość wektora u)

Nv=vx2+vy2+vz2(długość wektora v)

cos(θ)=min(1,max(−1,ux×vx+uy×vy+uz×vzux2+uy2+uz2×vx2+vy2+vz2))(cosinus kąta)

θ=acos(min(1,max(−1,ux×vx+uy×vy+uz×vzux2+uy2+uz2×vx2+vy2+vz2)))(kąt niezorientowany)

  • u i v: wektory bez jednostek w tym samym ortonormalnym układzie współrzędnych.
  • ux, uy, uz i vx, vy, vz: składowe.
  • ‖u‖ i ‖v‖: długości.
  • u·v: iloczyn skalarny.
  • θ: kąt niezorientowany. Iloraz iloczynu skalarnego i iloczynu długości jest numerycznie ograniczany do przedziału od −1 do 1 przed obliczeniem arccos, aby uniknąć przekroczenia tego zakresu wskutek zaokrągleń.

Znak i kąt dla wektorów niezerowych

Iloczyn skalarnyKątInterpretacja
DodatniOd 0° włącznie do 90° wyłącznieKąt ostry lub identyczne kierunki
Zerowy90°Prostopadłość
UjemnyOd 90° wyłącznie do 180° włącznieKąt rozwarty lub przeciwne zwroty
+‖u‖‖v‖0°Ten sam kierunek i zwrot
−‖u‖‖v‖180°Ten sam kierunek, przeciwne zwroty

OpenStax — iloczyn skalarny i kąt ; Wolfram MathWorld — Dot Product.

Rozwiązane przykłady

Przykład 1: Dwa prostopadłe wektory w 2D

Dla u = (3 ; 4) i v = (4 ; −3) iloczyn skalarny wynosi 12 − 12, czyli 0. Obie długości wynoszą 5, a kąt ma 90°.

Przykład 2: Dwa wektory w przestrzeni

Dla u = (1 ; 2 ; 2) i v = (2 ; 0 ; 1) iloczyn skalarny wynosi 4. Długości wynoszą 3 i 5; cosinus wynosi około 0,596285, a kąt około 53,40°.

Przykład 3: Dwa wektory o przeciwnych zwrotach

Dla (1 ; 0) i (−2 ; 0) iloczyn skalarny wynosi −2, cosinus −1, a kąt 180°.

Założenia i ograniczenia

W tym łącznym obliczeniu oba wektory muszą być niezerowe. Iloczyn skalarny z wektorem zerowym rzeczywiście wynosi zero, ale kąt byłby niezdefiniowany, dlatego takie dane są odrzucane. Ortonormalny układ współrzędnych i składowe bez jednostek. Ta strona nie oblicza kątów zorientowanych, rzutów wektorowych ani sił.

Częste błędy

Nie dodawaj długości w mianowniku: trzeba je pomnożyć. Kąty 0° i 180° opisują wektory współliniowe o odpowiednio takim samym i przeciwnym zwrocie. Zerowy iloczyn skalarny oznacza prostopadłość dopiero po wykluczeniu wektorów zerowych.

Często zadawane pytania

Co oznacza ujemny iloczyn skalarny?

Dla dwóch niezerowych wektorów ich kąt niezorientowany przekracza 90°. Jeśli cosinus wynosi −1, wektory mają przeciwne zwroty na tym samym kierunku.

Dlaczego kąt z wektorem zerowym jest niezdefiniowany?

Wektor zerowy nie ma kierunku, a jego długość zeruje mianownik wzoru na kąt. Choć jego iloczyn skalarny z dowolnym wektorem wynosi zero, to łączne obliczenie odrzuca wektor zerowy, aby nie przypisywać mu kąta.

Czy iloczyn skalarny jest długością rzutu?

Podziel iloczyn skalarny przez normę wektora odniesienia, aby otrzymać rzut skalarny ze znakiem. Jego moduł jest długością.

Czy skalowanie zmienia kąt?

Dodatnie skalowanie zachowuje kąt. Ujemne odwraca jeden wektor i daje kąt dopełniający do półpełnego; zero usuwa określony kierunek.