Przejdź do treści
Formulaxis

Przybornik

Wektory: obliczanie sumy, normy i wektora jednostkowego

Dodaj lub odejmij dwa wektory, pomnóż wektor przez liczbę, oblicz jego normę lub go znormalizuj. Wybierz operację w 2D lub 3D; normalizacja zachowuje kierunek i daje normę 1.

Data utworzenia , Data przeglądu v2.0

Metoda i walidacja

Wektory: obliczanie sumy, normy i wektora jednostkowego

bezwymiarowe

Składowa ze znakiem wektora u na osi x, we wspólnym ortonormalnym układzie współrzędnych.

bezwymiarowe

Składowa ze znakiem wektora u na osi y, we wspólnym ortonormalnym układzie współrzędnych.

bezwymiarowe

Składowa ze znakiem wektora v na osi x, we wspólnym ortonormalnym układzie współrzędnych.

bezwymiarowe

Składowa ze znakiem wektora v na osi y, we wspólnym ortonormalnym układzie współrzędnych.

Wartości początkowe są przykładami.

Wyniki

Składowa x wyniku wx
7bezwymiarowe
Składowa y wyniku wy
1bezwymiarowe

Podstawienie w jednostkach SI

wx=3+4=7

Wspólny ortonormalny układ współrzędnych dla obu wektorów.

Dodawanie metodą trójkąta

Wektory: obliczanie sumy, normy i wektora jednostkowego · 2D — Suma u + vUkład ortonormalny; kierunki i proporcje długości odpowiadają wprowadzonym składowym.xyu = (3 ; 4)v = (4 ; -3)u + v = (7 ; 1)

Układ ortonormalny; kierunki i proporcje długości odpowiadają wprowadzonym składowym.

Schemat poglądowy, nie w skali.

Szacowany czas czytania : 4 min · 748 słów

Szczegóły obliczeń

Operacje sumy, różnicy i mnożenia dają składowe wektora. Norma jest liczbą; normalizacja daje składowe wektora jednostkowego.

01 · Składowa x wyniku

WZÓR

wx=ux+vx

PODSTAWIENIE WARTOŚCI

wx=3+4

WYNIK

wx=7

02 · Składowa y wyniku

WZÓR

wy=uy+vy

PODSTAWIENIE WARTOŚCI

wy=4+(−3)

WYNIK

wy=1

Składowe, długość i wektor jednostkowy

Składowe wektora zależą od wybranego układu współrzędnych. Tutaj układ jest kartezjański ortonormalny, a wektory są obiektami matematycznymi bez jednostek. Dodawanie i odejmowanie wykonuje się składowa po składowej. Mnożenie przez liczbę ujemną odwraca zwrot. Normalizacja dzieli składowe przez normę, aby uzyskać normę równą 1, bez zmiany kierunku ani zwrotu.

Wzory i symbole

Poniższe zależności wykorzystują symbole zdefiniowane dalej.

wx=ux+vx(składowa x wyniku)

wy=uy+vy(składowa y wyniku)

wx=ux−vx(składowa x wyniku)

wy=uy−vy(składowa y wyniku)

wx=k×ux(składowa x wyniku)

wy=k×uy(składowa y wyniku)

Nu=ux2+uy2(długość wektora u)

ûx=uxux2+uy2(składowa x wyniku)

ûy=uyux2+uy2(składowa y wyniku)

wx=ux+vx(składowa x wyniku)

wy=uy+vy(składowa y wyniku)

wz=uz+vz(składowa z wyniku)

wx=ux−vx(składowa x wyniku)

wy=uy−vy(składowa y wyniku)

wz=uz−vz(składowa z wyniku)

wx=k×ux(składowa x wyniku)

wy=k×uy(składowa y wyniku)

wz=k×uz(składowa z wyniku)

Nu=ux2+uy2+uz2(długość wektora u)

ûx=uxux2+uy2+uz2(składowa x wyniku)

ûy=uyux2+uy2+uz2(składowa y wyniku)

ûz=uzux2+uy2+uz2(składowa z wyniku)

  • u i v: wektory o składowych ux, uy i ewentualnie uz oraz vx, vy, vz.
  • k: rzeczywisty mnożnik.
  • w: wektor wynikowy.
  • ‖u‖: norma euklidesowa.
  • û: wektor jednostkowy o tym samym kierunku i zwrocie co u. Wszystkie składowe są w tym kalkulatorze bez jednostek; w 2D nie występuje trzecia składowa.

Operacje i wyniki

OperacjaDaneWynik
SumaDwa wektory o tym samym wymiarzeJeden wektor
Mnożenie przez skalarLiczba k i wektorJeden wektor
NormaJeden wektorLiczba nieujemna
NormalizacjaWektor niezerowyWektor o normie 1
RóżnicaDwa wektory tego samego wymiaruWektor; kolejność ma znaczenie

OpenStax — równania wektorowe ; Wolfram MathWorld — Vector Norm.

Rozwiązane przykłady

Przykład 1: Suma u + v w 2D

Dla u = (3 ; −2) i v = (−1 ; 5) suma wynosi (2 ; 3).

Przykład 2: Różnica u − v w 2D

Dla u = (3 ; −2) i v = (−1 ; 5) u − v wynosi (4 ; −7).

Przykład 3: Mnożenie k×u w 2D

Pomnożenie u = (3 ; −2) przez −2 daje (−6 ; 4): zwrot zostaje odwrócony, a norma podwojona.

Przykład 4: Norma u w 2D

Dla u = (3 ; −2) suma kwadratów wynosi 13, a norma 13, czyli około 3,606.

Przykład 5: Wektor jednostkowy u w 2D

Podzielenie (3 ; −2) przez 13 daje około (0,83205 ; −0,55470), o normie 1.

Przykład 6: Suma u + v w 3D

Suma (2 ; −3 ; 6) i (1 ; 4 ; −2) wynosi (3 ; 1 ; 4).

Przykład 7: Różnica u − v w 3D

Różnica (2 ; −3 ; 6) − (1 ; 4 ; −2) wynosi (1 ; −7 ; 8).

Przykład 8: Mnożenie k×u w 3D

Pomnożenie (2 ; −3 ; 6) przez −2 daje (−4 ; 6 ; −12).

Przykład 9: Norma u w 3D

Suma kwadratów składowych (2 ; −3 ; 6) wynosi 49, więc norma wynosi 7.

Przykład 10: Wektor jednostkowy u w 3D

Norma (2 ; −3 ; 6) wynosi 7; wektor jednostkowy to (2/7 ; −3/7 ; 6/7).

Założenia i ograniczenia

Wspólny ortonormalny układ współrzędnych dla obu wektorów. Wektory o więcej niż trzech składowych i jednostki fizyczne nie są obsługiwane. Normalizacja wymaga wektora niezerowego. Składowe wektora jednostkowego są zaokrąglane przy wyświetlaniu; norma obliczona ponownie z tych zaokrąglonych liczb może nieznacznie różnić się od 1.

Częste błędy

Dodawaj składowe, a nie normy. Odróżniaj k×u, które daje wektor, od iloczynu skalarnego u · v, który daje liczbę i ma osobną stronę. Wektor zerowy ma zerową normę, lecz nie ma określonego kierunku.

Często zadawane pytania

Czy można znormalizować wektor zerowy?

Nie, ponieważ dzielenie przez jego zerową normę nie jest zdefiniowane. Tryb normy zwraca natomiast poprawnie zero.

Czy ujemna składowa oznacza ujemną normę?

Nie. Znak opisuje zwrot wzdłuż osi. Norma jest pierwiastkiem z sumy kwadratów, więc zawsze jest nieujemna.

Czy kolejność wektorów zmienia wynik?

Dodawanie jest przemienne. Odwrócenie odejmowania zmienia znaki wszystkich składowych i zachowuje normę. Ustal początek i koniec przemieszczenia.

Czy wektor jednostkowy ma wszystkie składowe równe jeden?

Nie. Cała norma wynosi jeden, więc suma kwadratów składowych wynosi jeden. Składowe mogą być zerowe lub ujemne.