1. Wymagana siła
A = F / pZacznij od siły użytecznej i uwzględnij tarcie, straty oraz zmiany obciążenia.
Pole teoretyczne wynosi A = F/(Pη).
2. Wysuw i powrót
Przy wysuwie działa pełne pole tłoka, przy powrocie pole pierścieniowe.
Przeciwciśnienie zmniejsza siłę netto.
3. Przepływ i prędkość
v = Q / ADla tej samej wartości Q większe pole porusza się wolniej.
Rzeczywisty przepływ może być mniejszy od znamionowego.
4. Skok i czas
V = A · L ; t = V / QObjętość to iloczyn pola czynnego i skoku.
Zawory i amortyzacja zwiększają czas rzeczywisty.
5. Kontrole końcowe
Proste obliczenie siły nie wystarcza.
- Wyboczenie tłoczyska.
- Obciążenia boczne i niewspółosiowość.
- Ciśnienie maksymalne i piki.
- Dopuszczalna prędkość.
- Mocowanie i cykl pracy.
Zastosowanie liczbowe
Przykład: 20 kN przy 100 bar
Wyznacz idealną średnicę tłoka.
- Przeliczyć: F = 20 000 N i P = 100 bar = 10 000 000 Pa.
- Obliczyć A = F/P = 0,002 m².
- Obliczyć D = √(4A/π) = 0,0505 m.
- Teoretyczna średnica tłoka wynosi zatem około 50,5 mm.
- Następnie wybrać najbliższy większy wymiar katalogowy i ponownie obliczyć siłę netto z uwzględnieniem sprawności i przeciwciśnienia.
Wynik: 50,5 mm jest minimum idealnym; dobór rzeczywisty wymaga zapasu.
Równania hydrauliki i wymagania ogólne ISO 4413. Otwórz dokładne źródło ↗
Do sprawdzenia i pogłębienia
Bezpośrednie źródła
Każdy odsyłacz prowadzi do dokładnej strony kursu, normy lub publikacji wykorzystanej w opracowaniu.